قاچاق نفس های آخر مردم

0
قاچاق لوازم پزشکی

ویروس کرونا ویروسی است که می‌تواند حیوانات و انسان‌ها را آلوده کند و باعث بروز ناراحتی‌های تنفسی شود، این ناراحتی‌ها ممکن است به اندازه سرماخوردگی خفیف یا به اندازه ذات الریه شدید باشند. در موارد نادر، ویروس‌های کرونای حیوانی، انسان‌ها را آلوده می‌کنند و سپس بین آنها سرایت پیدا می‌کنند. شاید ویروس (SARS نشانگان تنفسی حاد) در سال ۲۰۰۲ الی ۲۰۰۳ را به خاطر بیاورید؛ این ویروس نمونه‌ای از ویروس کرونا بود که از حیوانات به انسان‌ منتقل شد. یکی دیگر از موارد مهم و جدیدتر نژاد ویروس‌ کرونا ( MERS نشانگان تنفسی خاورمیانه) نام دارد که در سال ۲۰۱۲ در خاورمیانه کشف شد و به گفته دانشمندان این ویروس ابتدا از شتر به انسان انتقال پیدا کرده است.

ویروسی که شیوع آن از چین که یکی از بزرگترین و قدرمتندترین کشورهای جهان است آغاز شد و به تمام دنیا سرایت کرد، واکنش ها نسبت به این ویروس متفاوت بود و نسبت به شرایط و احوالات کشور، قوانین و فعالیت های مختلف مورد اعمال قرار گرفته است.

قرنطینه عمومی، اعمال پروتُکل های بهداشتی، همکاری چندین برابری نهادهای مختلف کشورها از جمله نهادهای نظامی، امنیتی، انجینری و پزشکی در کنترل این ویروس کاملا قابل مشاهد بود. ساخت شفاخانه هزار بستری ووهان چین ، اعزام هزاران تن از پزشکان نیروهای ارتش و رسیدگی دولت در روزهای قرنطینه و رساندن مواد غذایی برای مردم، از نمونه فعالیت های دولت ها بود که نتیجه آن کنترل و حتی به صفر رساندن مبتلایان این ویروس در آن کشورها شد. چین، آلمان،کره جنوبی، استرالیا و نیوزلند از جمله کشورهایی بود که با برنامه دقیق و هماهنگی قابل ملاحظه،  توانستند کشور را به وضعیت نسبتا عادی برسانند که قابل تحسین است.

اگر نگاهی اجمالی بعد از ۳ دهه جنگ و ویرانی و دو دهه حکومت داری و حضور جامعه جهانی به ساختار نظام بهداشتی افغانستان بی اندازیم، به این نتیجه خواهیم رسید، که کشور حتی از ابتدایی ترین امکانات پزشکی و معالجوی برخوردار نبوده و مردم در بدترین شرایط ممکن در سطح جهان قرار دارند. در شرایط عادی برای معالجه امراض بسیار ساده باید بار سفر بسته و به کشورهای همسایه رفته تا مراحل درمانی را بگذرانند و با صرف هزینه های گزاف به کشور باز گردند. خروج سرمایه از کشور، طول درمان برای بیماران، اتلاف وقت و انرژی مردم، ایجاد گروهای مافیایی قوی و تلف شدن مردم براثر نبود امکانات پزشکی ازجمله اثرات نظام پزشکی ضعیف در درون کشور است.

افغانستان با توجه با همین نظام پزشکی ضعیف به مصاف ویروس هولناک کرونا رفته و مردم کشور به اجبار بازهم باید به میدان مبارزه رفته، با رقیبی دیگر دست و پنجه نرم کنند. شیوع این ویروس از ولایت هرات آغاز شد و به سایر ولایات مختلف سرایت کرد و چندی بعد کابل نیز وارد میدان درگیری با این ویروس شد، تعداد مبتلایان هر روز رو به افزایش است . با توجه به عدم وجود امکانات پزشکی همچون: شفاخانه مجهز و اختصاصی، کید های تشخیص ویروس، مواد و لوازم بهداشتی همچون ماسک و الکل، ساختار بهداشتی ضعیف، عدم آگاهی و رعایت مردم مرکز و اطرف شهرها، سازمان بهداشت جهانی شرایط افغانستان را وحشتناک و بحرانی خوانده و خواستار کمک رسانی به کشور شد.که نتیجه آن کمک بیش از ۸۸۳ میلیون دالر و تجهیزات پزشکی , مواد غذایی شده که از سوی وزارت خارجه افغانستان نیز تایید گردید است .

با توجه با این کمک ها انتظار می رفت که بخشی از مشکلات مردم حل شده و مردم با استرس کمتری با این ویروس مواجه می شدند. اما نشانه ها و شواهد کاملا برعکس بود و اوضاع در بدترین حالت خود قرار دارد، مردم ازنبودن حداقل لوازم پزشکی در شافاخانه ها به سطوح آمده و هر بیمار بطور تاسف باری باید با خود بالن اکسیژن تهیه نموده و با خود به شفاخانه ببرند.

با توجه به شواهد و پیگیری، رسانه ها متوجه شدند که بالن های اکسیژن و اقلام پزشکی به کشور پاکستان قاچاق میشود. در این اواخر مجلس نمایندگان اعلام کرد که ۷۰ درصد کمک های جامعه جهانی توسط افرادی مشخص حیف و میل شده است.

حال شما خود مقایسه کنید، نحوه مقابله و برخورد اکثر کشور های جهان با ویروس کرونا و رویارویی دولت مردان و حکومت افغانستان با این ویروس را که به نام کمک به مردم از جهان تقاضا میکنند و در انتها به سفره خود و افراد نزدیک به خود میریزند.

در انتها به این سخن گهربار استاد شهید سید مصطفی کاظمی می رسیم که:

اگر دیدید در جامعه ای ظلم ، آدم کشی ، خیانت ، بی عدالتی ، فتنه ، دروغ ، رشوه ،فساد و فاصله میان بندگان خدا در اوج خود رسیده است ؛

بدانید که معلول رهبریِ رهبرانِ جائر و باطل است.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید