«آزادی بیان» آمریکایی یا طالبانی!

0

شرکت متا یا همان فیسبوک حساب های مربوط به صفحات مجازی طالبان را مسدود نموده و دلیل آن را اینگونه بیان کرده است: «کارشناسان محلی و بین المللی که با این شرکت همکاری دارند، همگی به اتفاق آرا به این نتیجه رسیده‌ اند که این حساب‌ها دارای محتوای ضمنی و آشکارای مضر از جمله دعوت به خشونت و بریدن سر مخالفان، تمجید از فعالیت‌های تروریستی و انکار و نقض حقوق بشر است که در گزارش‌های حقوق بشری ذکر شده و سیاست‌های سرکوب گرانه علیه زنان و سایر محتوای مضر را توجیه می‌کنند.»
سخنگوی متا همچنین افزود: «طالبان براساس قوانین آمریکا به عنوان یک سازمان تروریستی تحت تحریم شناخته شده است؛ بدین ترتیب این گروه از استفاده از خدمات ما به عنوان سازمان‌های خطرناک منع شده‌اند.»
کارشناسان متا معتقدند از آنجایی که خبرگزاری‌های مستقل در افغانستان از گزارشگری منع شده‌اند، حساب‌های رسانه‌های دولتی تحت کنترل طالبان به عنوان منابع تقویت کننده تبلیغات مضر عمل کرده‌اند. بنابراین، این تصمیم را برای اولویت دادن به امنیت جامعه کاربران افغان در نظر گرفتند.
از سوی دیگر این اقدام فیسبوک با واکنش طالبان مواجه شده است.
«ذبیح‌الله مجاهد» سخنگوی‌طالبان با انتقاد از مسدود شدن حساب رسانه‌های هیئت حاکمه افغانستان، این اقدام را نقض آزادی بیان دانست.
مجاهد گفت: حالا متوجه می شوید غرب به چه می‌گوید آزادی رسانه!؟ مسدود کردن حساب‌های شبکه‌های اجتماعی رادیو و تلویزیون ملی امارت اسلامی افغانستان و خبرگزاری باختر نشان‌دهنده عدم شکیبایی و عدم تحمل(نظر مخالف) است.
آنچه ازاین جریان قابل تحلیل است دو مساله می باشد. یکی آزادی بیان ونگاه آمریکایی ها به این مقوله، و دیگری طالبان و تعریف آنان از آزادی بیان.
آمریکایی‌ها سالهاست که سلطه رسانه ای بر جهان را در دستور کار داشته و همواره تلاش دارند تا از این طریق، سیاست های استکباری خود را بر سایرملت ها و دولت های مردمی تحمیل نماید اما خود در این حوزه پاسخگو نمی باشد.
ایالات متحده، ید طولایی در نقض آزادی بیان و حقوق بشر داشته، اما همواره برای فریب افکار عمومی مدعی العموم در زمینه حقوق بشر ظاهر می شود. بسیاری از دولت ها و سازمان های رسمی سایر کشور ها را که همسو با سیاست های خود نمی دانند، تحت تحریم و محدودیت های رسانه ای و مجازی قرار می دهند، در حالیکه آنان فعالیت های عادی و تعریف شده در چارچوب قوانین کشوری خود را دارند. اما وقتی عملکرد آنان بوی استکبار‌ستیزی و مقابه با سلطه را داشته باشد، به عنوان نیروهای تروریست و مخرب معرفی شده و محدودیت های وسیعی را بر آنان اعمال می نمایند.
حق آن است که میان فعالیت های اقشار مختلف در رسانه ها و صفحات مجازی، تفکیک صورت گیرد تا مرزی میان گروه‌های افراطی که هیچگونه پایگاه مردمی ندارند و کسانیکه یک ملت و دولت را در عقبه خود دارند، ایجاد گردد. به طور مثال در همین بیانه فیسبوک آمده است که «طالبان براساس قوانین آمریکا به عنوان یک سازمان تروریستی تحت تحریم شناخته شده است بدین ترتیب این گروه از استفاده از خدمات ما به عنوان سازمان‌های خطرناک منع شده‌اند.» سوال این است که اگر طالبان گروه تروریستی می باشد، چرا آمریکا میدان را برای حضور آنان در افغانستان خالی نمود تا یک ملت را به سوی بحران سوق دهد؟!
و در مثالی دیگر، نیرو های حزب ا.. . و مبارزان یمنی و همچنین سپاه پاسداران ونیرو های مردمی عراق و سایر مبارزان در نقاط مختلف دنیا را که برخاسته از متن مردم و با پشتوانه ملی برای آزادی و امنیت ملت های شان مبارزه می کنند را جزء گرو های تروریستی معرفی نموده و هرگونه فعالیت های مجازی آنان را مجرمانه تلقی نموده اند.
در همین راستا گروه های افراطی و تروریستی در شبکه ها و صفحات مجازی مشغول فعالیت علیه امنیت ملت ها و جامعه جهانی می باشند که هیچگونه نظارتی بر فعالیت های آنان صورت نگرفته و آنان از بستر همین صفحات، اقدامات فراوانی را در جهت ترویج تفکر افراطی گری و تروریست پروری انجام می دهند. لذا روشن است که آمریکا عدالتی در حوزه فعالیت در این شبکه ها نداشته و سیاست های استکباری و کینه توزانه در قبال ملت های مستقل و آزاده داشته و برای برخی از گروه های تروریستی میدان را برای فعالیت در این حوزه باز نموده است.
مساله دیگر انتقاد طالبان از عدم آزادی درشبکه های اجتماعی و محدویت بر فعالیت های این گروه می باشد. طالبان در حالی از بستن شبکه‌های اجتماعی رسانه‌ تحت کنترل خود از اداره فیس‌بوک انتقاد می‌کند و آن را خلاف آزادی بیان می‌خواند که خود این گروه پس از دست‌یافتن به قدرت، محدودیت‌های گسترده‌ای علیه رسانه‌های افغانستان وضع کرده‌ است.
پس از سقوط دولت افغانستان، نیمی از رسانه‌های افغانستان تعطیل شده و خبرنگاران زیادی از کشور خارج شده و یاهم به‌خاطر تهدید طالبان از کار دست کشیده‌اند.
در گزارش تازه‌ دفتر معاونت سازمان ملل (یوناما) درباره‌ وضعیت حقوق بشر در افغانستان آمده است که طالبان با سرکوب اعتراضات و محدودکردن آزادی رسانه‌ها، از جمله با دستگیریِ خودسرانه‌ روزنامه‌نگاران، معترضان و فعالان جامعه مدنی، مخالفت‌ها علیه خود را محدود کرده‌اند.
یوناما گفته است که حقوق آزادی اجتماعات مسالمت‌آمیز، آزادی بیان و آزادی عقیده نه تنها آزادی‌های اساسی هستند، بلکه برای توسعه و پیشرفت یک ملت ضروری هستند.
با وضعیتی که طالبان در افغانستان به وجود آورده‌اند، نباید انتظار داشته باشند که جهان این قبیل محدودیت های وضع شده را نادیده گرفته و در پی رضایت طالبان باشند؛ زیرا اصل و هدف، مردم است که بسیاری از حقوق آنان نادیده انگاشته شده و فضای ناامنی اجتماعی در جامعه شکل گرفته است.
لذا روشن است که جهان در طول چندین ماه گذشته نظاره‌گررفتار طالبان با مردم افغانستان بوده اند. حال که از تغییر افکار طالبان مایوس شده اند دست به اقدامات بازدارنده وایجاد محدودیت زده اند تا عدم رضایت خود را اینگونه به طالبان برسانند

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید