آمریکا، بازنده اصلی در جنگ افغانستان

0

قریب به بیست سال پیش از این ایالات متحده آمریکا با تمام قوا و با همکاری نیروهای همپیمان خویش، تهاجم سراسری به خاک افغانستان را آغاز کرد، شاید در آن دوران عده ای بر این باور بودند که با آمدن آمریکا به افغانستان، صلح و ثبات و در پی آن پیشرفت، رفاه و آسایش نصیب مردم خسته از جنگ افغانستان می شود.

اما واقعیت چیز دیگری بود، ایالات متحده برای مبارزه با تروریزم و ایجاد صلح و امنیت پا به خاک افغانستان نگذاشته بود، بلکه اهداف فرامنطقه ای و به نوعی مهار رقبای منطقه ای از جمله کشورهای چین و روسیه و همچنین تحت نظر گرفتن فعالیت های برخی از قدرت های منطقه از جمله ایران که رقیب و به نوعی دشمن اصلی آمریکا در منطقه به حساب می آید، مد نظر مقامات واشنگتن بوده است.

در کنار این می توان به اهداف بلند مدت دیگر ایالات متحده آمریکا از حضور نظامی در افغانستان هم اشاره کرد، اهدافی مانند ایجاد پایگاه های نظامی در منطقه غرب آسیا و کسب در آمد از طریق فروش گسترده تسلیحات به کشورهای منطقه که در پی هراس افگنی های ایالات متحده و از بیم تهدیدات و نا امنی ها ی موجود در منطقه اقدام به خرید گسترده تسلیحات نظامی از ایالات متحده و همپیمانان نظامی وی کردند.

اما به عنوان یکی از مهمترین اهداف ایالات متحده آمریکا در کنار سایر اهداف، باید به ایجاد گروه های تروریستی، افراطی و تقویت آنان و استفاده از آنان به عنوان ابزار جنگی بر علیه کشورهای مورد هدف آمریکا نیز اشاره کرد. هدفی که ترامپ رییس جمهور اسبق آمریکا در مناظرات انتخاباتی با کلینتون به آن اشاره کرد و داعش را مولود سیاست های اوباما و کلینتون خواند.

اما باید دید ایالات متحده آمریکا در رسیدن به اهداف مورد نظرش در منطقه غرب آسیا موفق بوده یا خیر؟

بسیاری از کارشناسان مسائل سیاسی بر این باورند هزینه جنگ های آمریکا در منطقه غرب آسیا و در کشورهایی همچون افغانستان، عراق، یمن، سوریه و برخی از کشورهای شمال آفریقا به مراتب بیشتر از فواید آن برای ایالات متحده می باشد.

زیرا عملا آمریکا به هیچ یک از اهدافی که برای نا امن سازی منطقه برنامه ریزی کرده بود نرسید، به عنوان مثال در عراق اکنون این ایالات متحده است که بر طبق قانونی که پارلمان عراق آن را به تصویب رساند، به عنوان اشغالگر شناخته می شود.

همچنین طرح براندازی حکومت سوریه که تهدیدی برای اسراییل محسوب می شود نیز ناکام مانده و با نابودی داعش و گروه های تکفیری موجود در این کشور خاتمه پیدا کرد. و از همه مهم تر در کشور افغانستان که جهانیان مشاهده کردند که ایالات متحده آمریکا تا چه میزان عجولانه و غیر مسئولانه به طور شبانه و بدون اطلاع به حکومت افغانستان، خاک کشور را ترک کرد که بعضی این خروج آمریکا را به عنوان « فرار شبانه» یاد میکنند.

در مورد افغانستان باید گفت آمریکا در طی دو دهه اخیر تمام تلاش خود را معطوف به بی ثبات کردن فضای سیاسی در افغانستان به کار بسته بود، طرح حکومت های انتقالی و مشارکتی و بی اعتبارسازی صندوق های رای در افغانستان و حمایت از گروه ها و احزاب مختلف و همچنین حمایت های پنهان و آشکار از جریانات اپوزوسیون در داخل کشور، از جمله اقدامات ایالات متحده در راستای ایجاد بی ثباتی سیاسی در افغانستان محسوب می شود.

اما ایالات متحده هرگز نا امید نشد و بعد از شکست در عرصه سیاسی، اقدام به شعله ور ساختن آتش جنگ در افغانستان نمود و مقدمات یک جنگ تمام عیار داخلی در افغانستان را فراهم نمود.

اما این مقدمات چه بودند؟

در پاسخ به این سوال باید گفت، ایالات متحده با به رسمیت شناختن طالبان و مذاکره با آنان عملا آتش جنگ را در افغانستان شعله ور ساخت.

آمریکا به خوبی میدانست، طالبان تغییر نکرده اند و به دنبال تشکیل حکومت در افغانستان هستند، اما با این وجود با آنان توافق نامه صلح امضا کرد، توافق نامه ای که دولت افغانستان حتی از محتوای آن بی اطلاع بود.

بر همین اساس طرح حکومت مشارکتی حکومت فعلی با طالبان، توسط مقامات واشنگتن مطرح شد، اما این طرح به اذعان خود آمریکایی ها عملی نبود زیرا طالبان هرگز به این موضوع تن ندادند و این طالبان بودند که با آزادسازی بیش از پنج هزار زندانی خویش توسط آمریکا و رسمیتی که در سطح منطقه و جهان پیدا کرده بودند، احساس برتری نموده و آتش جنگ را در میدان های نبرد، شعله ور ساختند و هر روز بر شدت حملات خویش افزودند.

به این ترتیب طرح آمریکایی حکومت مشارکتی که به نوعی برای آمریکا یک دستاورد سیاسی محسوب می شد نیز، عملا شکست خورد و شاید به همین دلیل بود که جو بایدن رییس جمهور آمریکا از مسئله افغانستان به عنوان یک موضوع ناخوشایند و غم انگیز یاد کرد و حاضر به شنیدن سوالات خبرنگاران در این حوزه نشد.

شاید در نگاه اول تصور بر این باشد که آمریکا به هدف خود که همانا نا امن کردن منطقه و ایجاد بی ثباتی سیاسی در کشور افغانستان بود، رسیده باشد، اما در واقع باید گفت ایالات متحده در این مورد هم شکست خورده زیرا جنگ فعلی به هر شکلی که خاتمه پیدا کند، دیگر جایی برای آمریکا در منطقه باقی نخواهد ماند.

باید گفت آمریکا خود به این موضوع پی برده است و شاید به همین دلیل بود که پیشنهاد تمدید حضور بیش از ۶۰۰ نظامی را به بهانه حفاظت از سفارت خویش مطرح کرد، اما این تلاش مذبوحانه راه به جایی نخواهد برد و آمریکا دیگر در افغانستان جایی نخواهد داشت، نه از نظر سیاسی و نه از نظر نظامی.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید