چین در حال برنامه ریزی برای ورود به افغانستان به جای امریکا

0

به گزارش خبرگزاری معمار وحدت ؛  به نقل از ایسنا، مقامهای کابل گسترش یک کریدور اقتصادی ۶۲ میلیارد دالری چین-پاکستان (CPEC) که در راستای ابتکار عمل موسوم به جاده چین (BRI) است را در نظر دارند.

این پروژه که نخستین بار در سال ۲۰۱۳ توسط شی جینپینگ، رئیس جمهور چین به جریان افتاد و در سال ۲۰۱۷ در قانون اساسی چین نوشته شد، از سوی مقامهای پکن به عنوان یک صندوق توسعه زیرساخت جهانی با هدف مرتبط ساختن بهتر چین با ما بقی جهان تلقی شده است.

چین در راستای این پروژه که هدفش تکمیل شدن تا سال ۲۰۴۹ است، وام های هنگفتی را به کشورها به منظور حمایت از آنها برای ایجاد زیرساخت بهتر شامل ساختن شاه راهها، راه آهن‌ها و خطوط لوله انرژی جدید میان پاکستان، چین و افغانستان پیشنهاد داده است. یک پروژه در دست بحث ساختن یک جاده بزرگ میان افغانستان و شهر پیشاور در شمال غرب پاکستان است.

یک منبع خبری به دیلی بیست گفت: بین مقامهای کابل و پکن مذاکراتی بر سر ساخت شاهراه پیشاور-کابل در جریان است.

او ادامه داد: مرتبط کردن کابل با جاده به پیشاور به معنی پیوستن رسمی افغانستان به پروژه CPEC است.

چین دست کم در پنج سال گذشته در تلاش برای گسترش پروژه ابتکار عمل کمربند و جاده به افغانستان بوده است اما باتوجه به دخالت سنگین امریکا در دولت افغانستان، کابل نسبت به تصویب هر گونه قرارداد نگران ناراضی بودن واشینگتن بوده است.

اما حالا که سربازان امریکایی پایگاه هوایی بگرام را ترک کرده‌اند، قرار است از چین با آغوش باز استقبال شود.

یک منبع به دیلی بیست گفت: در سالهای گذشته تعامل مداومی میان دولت افغانستان و دولت چین وجود داشته اما این سبب مظنون شدن امریکا به دولت اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان شد. غنی نیازمند یک هم پیمان با قابلیت ارائه منابع، نفوذ و حمایت نظامی به دولتش است. چین با احتیاط زیاد به نزدیک کردن روابطش با بسیاری از رهبران سیاسی به منظور جلب حمایت سیاسی آنها از پروژه‌ها در افغانستان به صورت همزمان پرداخته است. دولت چین به سختی میتواند تصور کند که افغانستان از طریق ابتکار عمل کمربند و جاده در شبکه قرار نگیرد. مطمئنا سرمایه گذاری تزریق شده به اقتصادش باعث استخدام افراد زیادی شده و در غیبت فعالیتهای اقتصادی دیگر، مردم ممکن است از آن استقبال کنند. اما دورنمای سیاسی در افغانستان دچار اختلاف بوده و برخی رهبران قومی وجود خواهند داشت که با ابتکار کمربند و جاده مخالفت کنند نه این که آنها صرفا زیانها را ببینند بلکه به خاطر اینکه عوامل خارجی می خواهند آن را متوقف کنند.

ژائو لی جیان، سخنگوی وزارت خارجه چین ماه گذشته میلادی تایید کرد که کشورش مذاکراتی را با طرفهای ثالث از جمله افغانستان دارد.

چین امیداور است با استراتیژی کمربند و جاده خود بتواند آسیا را به افریقا و اروپا از طریق شبکه‌های زمینی و دریایی که ۶۰ کشور را در بر بگیرند متصل سازد.این استراتیژی باعث تقویت نفوذ چین در سراسر جهان با ارزشی که ۴ تریلیون دالر برآورد شده، خواهد شد.

افغانستان می‌تواند به چین یک جای پای استراتیژیک در منطقه از بابت تجارت داده و این که خود این کشور نیز به عنوان یک کانون مرکزی متصل کننده خاورمیانه، آسیای مرکزی و اروپا عمل کند.
مایکل کوگلمان، یک کارشناس امور جنوب آسیا به دیلی بیست گفت: خروج واشینگتن از افغانستان به پکن فرصتی راهبردی می دهد.

او بیان کرد: مطمئنا یک خلاء برای پر کردن وجود خواهد داشت اما ما نباید در ظرفیت چین برای پر کردن آن مبالغه کنیم. با از کنترول خارج شدن وضعیت امنیتی در افغانستان، چین باید بتواند کارهای خیلی زیادی برای عمیق تر ساختن جای پایش انجام دهد. این امر تا حد زیادی به این بستگی دارد که آیا چین می تواند با طالبانی که به نفوذش صرف نظر از حفظ کردن یا نکردن قدرت ادامه می‌دهد، به تفاهم برسد. اگر طالبان مشکلی با این که چین به ایجاد زیرساخت و پروژه های دیگر در افغانستان بسازد، نداشته باشد، پکن در جایگاه خیلی بهتری قرار خواهد داشت.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید